W 1410 roku piętnastego lipca rozegrała się bitwa pod Grunwaldem. Zakonem krzyżackim dowodził Ulrich von Jungingen, a wojskami polsko- litewskimi Władysław Jagiełło. Jednak krzyżaków wspierali sojusznicy z Europy Zachodniej, Czech, Moraw i Pomorza Zachodniego i dzięki temu w skład wojska zakonnego wchodziło około 16 tysięcy jazdy oraz 5 tysięcy piechoty, także w tym artyleria.
Armia polska liczyła około 20 tysięcy jazdy i 2 tysiące piechurów, a litewsko- ruskie i tatarskie około 11 tysięcy lekkozbrojnych konnych. Walka pod Grunwaldem nie rozpoczęła się o danym czasie, gdyż Jagiełło celowo opóźniał. Sam Władysław nie wziął udziału w starciu, lecz obserwował przebieg bitwy ze wzgórza, dzięki czemu widział całe pole pod Grunwaldem, a także mógł skutecznie przeciwdziałać poczynaniom wroga. Jako pierwsze do boju ruszyły oddziały lekkie – litewskie i tatarskie. W trakcie walki coraz bardziej zaczęły zwyciężać wojska polsko – litewskie. Wtedy do walki ruszył wielki mistrz krzyżacki na czele piętnastu rezerwowych chorągwi. Jednak ich szarża nie przyniosła oczekiwanych efektów. Otoczone wojska krzyżackie uległy całkowitemu rozbiciu. Jeńców zakuto, a Krzyżaków pochodzących z innym państw uwolniono. I taka była pod Grunwaldem bitwa.
Brak komentarzy.